Graphics Stability Issues

  • Frozen appearence (short or long period)
  • Flickering

One of the most common stability problems in graphics occurs when a computer “hangs” or appears completely “frozen” while, in reality, it is processing an end-user command or operation. The end-user typically waits a few seconds and then decides to reboot the computer. The frozen appearance of the computer typically occurs because the GPU is busy processing intensive graphical operations, typically during gameplay. The GPU does not update the display screen, and the computer appears frozen.1530296741-p3dv3-4.jpg

In Windows Vista and later, the operating system attempts to detect situations in which computers appear to be completely “frozen”. The operating system then attempts to dynamically recover from the frozen situations so that desktops are responsive again. This process of detection and recovery is known as timeout detection and recovery (TDR). In the TDR process, the operating system’s GPU scheduler calls the display miniportdriver’s  DxgkDdiResetFromTimeout function to reinitialize the driver and reset the GPU. Therefore, end users are not required to reboot the operating system, which greatly enhances their experience.

1530296745-p3dv4-3.jpgThe only visible artifact from the hang detection to the recovery is a screen flicker. This screen flicker results when the operating system resets some portions of the graphics stack, which causes a screen redraw. This flicker is eliminated if the display miniport driver complies with Windows Display Driver Model (WDDM) 1.2 and later. Some legacy Microsoft DirectX applications (for example, those DirectX applications that conform to DirectX versions earlier than 9.0) might render to a black screen at the end of this recovery. The end user would have to restart these applications.

This sequence briefly describes the TDR process:

Timeout detection in the Windows Display Driver Model (WDDM)

The GPU scheduler, which is part of the DirectX graphics kernel subsystem (Dxgkrnl.sys), detects that the GPU is taking more than the permitted amount of time to execute a particular task. The GPU scheduler then tries to preempt this particular task. The preempt operation has a “wait” timeout, which is the actual TDR timeout. This step is thus the timeout detection phase of the process. The default timeout period in Windows operating systems is 2 seconds. If the GPU cannot complete or preempt the current task within the TDR timeout period, the operating system diagnoses that the GPU is frozen.

To prevent timeout detection from occurring, hardware vendors should ensure that graphics operations (that is, direct memory access (DMA) buffer completion) take no more than 2 seconds in end-user scenarios such as productivity and game play.

Preparation for recovery

The operating system’s GPU scheduler calls the display miniport driver’s DxgkDdiResetFromTimeout function to inform the driver that the operating system detected a timeout. The driver must then reinitialize itself and reset the GPU. In addition, the driver must stop accessing memory and should not access hardware. The operating system and the driver collect hardware and other state information that could be useful for post-mortem diagnosis.

Desktop recovery

The operating system resets the appropriate state of the graphics stack. The video memory manager, which is also part of Dxgkrnl.sys, purges all allocations from video memory. The display miniport driver resets the GPU hardware state. The graphics stack takes the final actions and restores the desktop to the responsive state. As previously mentioned, some legacy DirectX applications might render just black at the end of this recovery, which requires the end user to restart these applications. Well-written DirectX 9Ex and DirectX 10 and later applications that handle Device Remove technology continue to work correctly. An application must release and then re-create its Microsoft Direct3D device and all of the device’s objects. For more information about how DirectX applications recover, see the Windows SDK.

Limiting Repetitive GPU Hangs and Recoveries

Beginning with Windows Vista with Service Pack 1 (SP1) and Windows Server 2008, the user experience has been improved in situations where the GPU hangs frequently and rapidly. Repetitive GPU hangs indicate that the graphics hardware has not recovered successfully. In these situations, the end user must shut down and restart the operating system to fully reset the graphics hardware. If the operating system detects that six or more GPU hangs and subsequent recoveries occur within 1 minute, the operating system bug-checks the computer on the next GPU hang.

TDR Error Messaging

The operating system also logs the preceding message in the Event Viewer application and collects diagnosis information in the form of a debug report. If the end user opted in to provide feedback, the operating system returns this debug report to Microsoft through the Online Crash Analysis (OCA) mechanism.

Timeout Detection and Recovery (TDR) Registry Keys

You can use the following TDR (timeout detection and recovery)-related registry keys for testing or debugging purposes only. That is, they should not be manipulated by any applications outside targeted testing or debugging.

  • TdrLevelSpecifies the initial level of recovery. The default value is to recover on timeout (TdrLevelRecover).
    KeyPath   : registry HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Control\GraphicsDrivers
    KeyValue  : TdrLevel
    ValueType : REG_DWORD
    ValueData : 
    TdrLevelOff (0) - Detection disabled 
    TdrLevelBugcheck (1) - Bug check on detected timeout, for example, no recovery.
    TdrLevelRecoverVGA (2) - Recover to VGA (not implemented).
    TdrLevelRecover (3) - Recover on timeout. This is the default value.
  • TdrDelaySpecifies the number of seconds that the GPU can delay the preempt request from the GPU scheduler. This is effectively the timeout threshold. The default value is 2 seconds.
    KeyPath   : registry HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Control\GraphicsDrivers
    KeyValue  : TdrDelay
    ValueType : REG_DWORD
    ValueData : Number of seconds to delay. 2 seconds is the default value.
  • TdrDdiDelaySpecifies the number of seconds that the operating system allows threads to leave the driver. After a specified time, the operating system bug-checks the computer with the code VIDEO_TDR_FAILURE (0x116). The default value is 5 seconds.
    KeyPath   : registry
    KeyValue  : TdrDdiDelay
    ValueType : REG_DWORD
    ValueData : Number of seconds to leave the driver. 5 seconds is the default value.
  • TdrTestModeReserved. Do not use.
    KeyPath   : registry HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Control\GraphicsDrivers
    KeyValue  : TdrTestMode
    ValueType : REG_DWORD
    ValueData : Do not use.
  • TdrDebugModeSpecifies the debugging-related behavior of the TDR process. The default value is TDR_DEBUG_MODE_RECOVER_NO_PROMPT, which indicates not to break into the debugger.
    KeyPath   : registry HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Control\GraphicsDrivers
    KeyValue  : TdrDebugMode
    ValueType : REG_DWORD
    ValueData : 
    TDR_DEBUG_MODE_OFF (0) - Break to kernel debugger before the recovery to allow investigation of the timeout. 
    TDR_DEBUG_MODE_IGNORE_TIMEOUT (1) - Ignore any timeout.
    TDR_DEBUG_MODE_RECOVER_NO_PROMPT (2) - Recover without breaking into the debugger. This is the default value.
    TDR_DEBUG_MODE_RECOVER_UNCONDITIONAL (3) - Recover even if some recovery conditions are not met (for example, recover on consecutive timeouts).
  • TdrLimitTimeSupported in Windows Server 2008 and later versions, and Windows Vista with Service Pack 1 (SP1) and later versions. Specifies the default time within which a specific number of TDRs (specified by the TdrLimitCount key) are allowed without crashing the computer. The default value is 60 seconds.
    KeyPath   : registry HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Control\GraphicsDrivers
    KeyValue  : TdrLimitTime
    ValueType : REG_DWORD
    ValueData : Number of seconds before crashing. 60 seconds is the default value.
  • TdrLimitCountSupported in Windows Server 2008 and later versions, and Windows Vista with Service Pack 1 (SP1) and later versions. Specifies the default number of TDRs (0x117) that are allowed during the time specified by the TdrLimitTime key without crashing the computer. The default value is 5.
    KeyPath   : registry HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Control\GraphicsDrivers
    KeyValue  : TdrLimitCount
    ValueType : REG_DWORD
    ValueData : Number of TDRs before crashing. The default value is 5.


Weekly Update 49

Hello Captains,

deze week zullen we inmiddels wel de update perikelen van P3D4.4 hebben overleefd. Denk je dat er iets niet goed werkt? Lees dan (ook als je nog aan de beurt bent) nog even de update instructies door.

In P3D44 zijn er een aantal bekende aircraft verdwenen. Op onze STACK in het mapje 02-P3D4-add-on.xml\ staat als voorbeeld een add-on.xml waarmee je bijv. een Beech Baron 58 in ere kan herstellen. In de zip is een readme.txt opgenomen, dus …
Het voordeel van het activeren van een aircraft met een add-on.xml is onder meer dat in volgende updates je deze niet kwijt bent EN dat de Effects en Gauges NIET in de standaard map opgeborgen behoeven te worden. Meer vragen hoe je dat doet? Let me know!

De add-on.xml
  1. Een add-on.xml is een tekstbestand met daarin instructies wat er gedaan moet worden om bijv een aircraft te laden en deze zichtbaar te krijgen in Prepar3d – Vehicle – Select Vehicle …want daar zoek je de aircraft op. De add-on.xml is opgeslagen in een map met een [naam] en deze map staat in …\Documenten\Prepar3D v4 Add-ons en nergens anders.
  2. Mapnaam [naam]: maak een map aan in …\Documenten\Prepar3D v4 Add-ons\Beech Baron 58\
  3. Maak in deze map een map aan …\SimObjects
  4. Maak in de map …\SimObjects een map aan ..\Airplanes
  5. Je hebt nu
    …\Documenten\Prepar3D v4 Add-ons\Beech Baron 58\SimObjects\Airplanes\
  6. Haal nu uit je back-up of een andere plaats de map van de beech_baron_58 op en zet deze in de map …\Airplanes.
    Je krijgt:\Documenten\Prepar3D v4 Add-ons\Beech Baron 58\SimObjects\Airplanes\beech_baron_58 met de complete inhoud die bij deze aircraft behoort.
  7. Zet nu de add-on.xml die je van de STACK gehaald hebt in de map …\ Beech Baron 58 (let op de schrijfwijze !)
  8. Dit zie je als je de xml met Notepad++ opent:
  9. LET OP: de AddOn.Name (regel 3) MOET identiek zijn aan de naam van de aircraft map die je gemaakt hebt in …\Airplanes\ dus beech_baron_58
  10. Start de sim; je krijgt eenmalig de vraag of je de add-on wil activeren; zeg ja…en klaar.
  11. Je kan de Add-on naar keuze in- of uitschakelen in het Options-Add-ons menu

Voor degene die van youtube filmpjes houden … dit is de link naar PME, een channel met veel info over de PMDG 737:

Tot zover deze week.

Weekly Update 48

  • Het was weer een drukke week met de Prepar3D versie 4.4 Update: een volledige beschrijving, known issues en FAQ vind je op deze pagina. Voorlopig weer voldoende werk aan de winkel…en hoezo leuke hobby? Ook voor Lockheed Martin. Er zijn 121336 “members”op het forum en die zullen zeker wel een keer 50 dollar gestort hebben voor enige versie … zo niet alle versies. Reken maar eens uit.
  • Weg is nie weg, maar ergens anders…: Mocht je de vertrouwde Beech Baron kwijt zijn? Ja, mag kennelijk niet meer van de baas…;-)) Op onze STACK (mapje 02-P3D4-add-on.xml) vind je een add-on.xml zodat je deze kist als add-on kan laten vliegen. Ook andere aircraft kan je op die manier “aanvliegen”.
  • De vlucht van deze week met een Maule … een rondje VFR Nurnberg Airport (EDDN) to Nurnberg Airport (EDDN), Germany met de aandacht op VOR/DME navigatie. Voor deze vlucht is gekozen  de VOR/DME Erlangen  ERL (114,90). We maken gebruik van LittleNavMap.

Hoe bepaal je de afstand en de true heading tot een VOR/DME?
Hoover met de muis over de map van LittleNavMap en wacht totdat de informatie oplicht … rechter muis en kies “Measure GC distance from…” sleep de lijn naar het punt op de kaart van jouw keuze en laat los … de blauwe lijn geeft de naam van de VOR/DME, de frequentie, de true heading en de afstand tot het punt. Een bruine lijn vertegenwoordigt de afstand naar een NDB.
Zet eerst even de blauwe lijntjes op de kaart van LNM. De bedoeling is dat je (op het handje) vertrekt van RWY28 ALT3000 richting NUB (115,75). Je bent bij NUB als bij OBS207 de DME 10,2 nm aangeeft. Daarna vlieg je op HDG305 naar EDHQ; je bent bij EDHQ wanneer de OBS247 DME11,5 aangeeft… enzovoorts…”übung macht der Meister…
Let op bij EDNO… een minuut doorvliegen op HDG 159 en dan rechtsom naar EDMH.

Have fun.

DCT NDB  HDG327 NDB RTB (415,0)   ALT2500

Weekly Update 47

Hello Captains,
deze week een  “long winded” story over een Disaster Recovery Plan voor jouw vlieg-pc. Want… vroeg of laat gaat er iets fout …. een HDD of een SSD geeft de geest … een goedbedoelde update gooit roet in het eten … je hebt iets gedaan maar weet niet meer exact waar en hoe … kortom “PANIC”.  Hoe kom je nu slim terug in een voorgaande en goed werkende situatie.

Allereerst een woord over de inrichting van je vlieg-pc en de top conditie van jouw fraaie “rig”.
Als FSE hebben wij een standaard aangenomen: wij vliegen met Prepar3D versie 4.3 (default + PMDG737NGX-ORBX Global-Vector-OLC) op OS Windows 10. Aangezien 75% van het werk van Prepar3D in Windows plaatsvindt, staat (als het even kan) ook P3D op de C-schijf. Hiervoor kan je het best een SSD inzetten of beter nog een M2 geïntegreerd op het moederbord. 500 GB is genoeg, want we gaan ook nog een aantal trucjes uithalen om effectief gebruik te maken van de overige aanwezige schijven. Daarover later.
Vuistregel-1: wat snel moet, zet je op een M2 of SSD en wat volume inneemt en niet snel moet, ergens anders. Op je systeemschijf, hier aangeduid als 10-System- (C:), staat dus in principe wat er hiernaast op het plaatje staat.

Vuistregel-2: op de C-schijf staat dus, behalve beide Program Files mappen en de Windows mappen. De installatiemappen van P3D4 staan in de root van C:\ en NIET in Program Files.
De root van … /P3D4 bevat dus de default installatie + PMDG en de basis van ORBX (Global-Vector en OLC). In de map …/P3D4-AI zit ongeveer 5 GB aan AI en IVAO_MTL en in de map P3D4-APPS zitten natuurlijk alle apps die niet noodzakelijkerwijs binnen …/P3D4/ staan zoals: Active Sky, ASCA, IvAp, LittleNavMap, Lorby, etc.

De map ../Gebruikers: hierin zitten jouw Microsoft account gegevens plus de standaard systeem-mappen met DATA. Deze data halen wij uit de C-schijf en verplaatsen die naar een (meestal kleinere) SSD. Deze schijf noemen we voorlopig even 60-DATA (H:).
Inrichten van de dataschijf: maak in de H-schijf mappen aan met de identieke naam van die op de C-Schijf. Klik op Deze PC en je ziet ze staan. Ga onder Deze PC naar 3D-objecten, geef rechter muis, Eigenschappen, tab Locatie, kies Verplaatsen… en kies dan de map locatie op de H-schijf. Verplaatst alle bestanden. Klaar. Doe dit ook voor de mappen: Afbeeldingen, Bureaublad, Contactpersonen, Documenten, Downloads, Favorieten, Koppelingen, Muziek, OneDrive, Opgeslagen spellen, Video’s en Zoekopdrachten. Maak tot slot een eenvoudig tekst bestand aan waarin je beschrijft hoe je de schijven en netwerklocaties hebt ingericht. Je hebt nu alle data op een schijf staan en mocht de C-Schijf crashen EN je hebt geen back-up…dan heb je alle data op H:\

Andere schijven.
De praktijk leert dat onze flightsimmers de kast vol hebben hangen met schijven van allerlei soorten en maten.
Vuistregel-3: al hetgeen niet direct nodig is om te vliegen, zet je in “storage” op enige HDD van 2-4 TB of externe USB-Disk, resp. een netwerklocatie, eigen cloud, etc. Kijk even op onze STACK hoe je mappen handig indeelt en verplaats alle data naar voor jouw begrijpelijke benoemde mappen, zodat je weet wat er in zit. Je kan overigens bij TRANSIP een gratis cloudopslag krijgen van 1 TB en die synchroniseren met een lokale schijf.
Let even op als je een cloud map lokaal zet, want 500 GB in bijv. OneDrive is ook 500 GB op je lokale schijf (denk aan de ruimte). Wanneer je alle schijven in je systeem genummerd hebt en benoemd (dank je Wico voor deze eye-opener) wordt het maken van een back-up een herkenbaar fluitje van de bekende cent. Kijk even naar het plaatje als voorbeeld van Apparaten en stations en Netwerklocaties.

Tot zover het aanloopje naar net maken van een Disaster Recovery Plan en gaan we nu nadenken wat ons kan overkomen en hoe je dat ‘recovered’. Het minst erge is wanneer en onverhoopt een HDD of een SSD het leven laat. Oude eruit en de nieuwe erin, data terugzetten uit de back-up en klaar. Wanneer je kiest om in je pc een back-up-schijf (2-4 TB) te zetten is dat zo gepiept. Erger wordt het wanneer de vlieg-pc “uitfikt” (kans is klein maar dan toch…) of een back-up corrupt blijkt te zijn, want dan helpt de interne schijf alwaar de back-up op stond, niet meer. Daarom moet er dus een tweede medium zijn buiten de pc-kast: bijv. een USB schijf van 2-4 TB of een netwerkschijf een NAS of een WDMyCloud. Het slechtste wat een mens met een vlieg-pc kan overkomen is dat de hut onderloopt of afbrandt. Je zal dan een 3e medium nodig hebben en dat wordt dan een externe CLOUD-opslag. Een Disaster Recovery Plan bestaat dus uit een 3-2-1 regel: je hebt 3 sets per schijf: op 2 verschillende lokale media en 1 in de Cloud.

En dan nu onze redding: Acronis True Image
Denk eerst maar even na over de mogelijkheden en stel je voor dat je maar een schijf hebt in de pc en stel dat je een maal per maand een back-up wil maken op de 1e dag van de maand (=Schedule). We behandelen hier 2 soorten back-up’s: single version en version chain.

  1. Single version: Dit back-upschema is hetzelfde voor zowel back-up van schijven en bestanden. (behalve de planningsinstellingen). Het programma maakt een volledige back-upversie en overschrijft deze elke keer volgens het opgegeven schema of wanneer je de back-up handmatig uitvoert. In dit proces wordt de oude versie pas verwijderd nadat een nieuwe versie is gemaakt. Het schema instellen voor schijfback-up op maandelijks en voor bestanden op dagelijks. Het resultaat is dat je beschikt over een up-to-date volledige back-upversie. Vereiste opslagruimte: minimaal.
  2. Version chain: Eerst maakt Acronis de 1e volledige back-upversie. Deze “full” versie wordt bewaard totdat je deze handmatig verwijdert. Daarna maakt het programma volgens het opgegeven schema (of wanneer je handmatig een back-up maakt): 1 “full” en 5 differentiële back-upversies, vervolgens opnieuw 1 volledige en 5 differentiële back-upversies enzovoort. (Iedere diff maakt een back-up van de verschillen t.o.v. de full). De versies worden zes maanden bewaard. Na afloop van deze periode analyseert het programma of de oudste back-upversies (met uitzondering van de 1e volledige versie) kunnen worden verwijderd. Dit hangt af van het minimale aantal versies (acht) en consistentie van versiekettingen. Het programma verwijdert de oudste versies één voor één na het maken van nieuwe versies met dezelfde back-upmethode (de oudste differentiële versie wordt bijvoorbeeld verwijderd na het maken van de nieuwste differentiële versie). Allereerst worden de oudste differentiële versies verwijderd en vervolgens de oudste volledige versie. Het schema instellen op maandelijks.
    Resultaat: je hebt de afgelopen 6 maanden een maandelijkse back-upversie plus de eerste volledige back-upversie die mogelijk voor een langere periode wordt bewaard. (Deze 1e back-up is dus (liever wel)  virus-, malware- en ransomware free!
    Vereiste opslagruimte: afhankelijk van het aantal versies en hun grootte. Een version chain van een 250 GB SSD is al gauw 8x 250 GB = ~2 TB

Kijk even op deze bewegende presentatie wat er kan.

De praktijk en hoe je dat aanvliegt …
Maak eerst een overzicht van de systeem-mappen, apparaten en stations en netwerklocaties: Open Windows verkenner en klik op Deze pc. (Zet de tab Beeld op Details). Je krijgt dit overzicht en het gaat om de Apparaten en stations:

De inrichting van je fs-pc en de wijze waarop je omgaat met wijzigingen die je zelf aanbrengt, is bepalend voor de wijze van back-up cycli. Heb je een stabiel systeem en verander je daar nauwelijks iets aan, dan kan je volstaan meteen maandelijkse back-up. Heb je een data-schijf die dagelijks wijzigt en wil je geen risico, dan maak je een dagelijkse of wekelijkse back-up.

  • De C-schijf is het meest kritisch. Zet geen actieve programma’s op andere schijven dan C:\.. Van de C-schijf wordt altijd een schijfkopie gemaakt, ook wel image genoemd. Op de C-schijf staat behalve de data ook een opstartroutine (de master boot record), anders gaat de pc niet werken.
    De andere schijven bevatten data die veel of weinig onderhevig zijn aan wijzigingen. Van deze  schijven (dus geen opstartschijven) is het altijd een back-up van mappen/bestanden. Het bovenstaande plaatje laat weinig aan de verbeelding over … alle actieve programma’s inclusief Windows staan op C:\.
  • De SCENERY bestanden (die worden opgehaald door P3D en ORBX) staan als “data” te wachten op de 20-SCENERY (D:)-schijf en de 30-ORBX (E:)-schijf. Daar gebeurt weinig, dus een maandelijkse back-up is voldoende. (Hoe je data van Scenery en Orbx kan splitsen, leren we later).
  • Schijf 40-Afbeeldingen (F:) is bijna leeg bevat alleen alle soorten afbeeldingen, foto’s, films etc.
  • Schijf 50-STACK (G:) is een 2 TB interne schijf en is voor de helft voor de FSE-STACK; de STACK wordt voor 1 TB gesynchroniseerd uit de TransIP-cloud en behoeft daarvoor geen back-up. De overblijvende 1 TB wel en daar staat -met de indeling zoals de stack heeft, alles op wat “los gestort is”.
  • De DATA schijf 60-DATA (H:) wordt dagelijks bewerkt en heeft dus ook een dagelijkse back-up. De schijf 70-USB is een externe 2 TB USB disk die door Acronis “bootable” is ingericht om in geval van nood de pc te kunnen opstarten en de image van C:\ te kunnen terugzetten.

En dan nu: waar zet je wat… De back-up die de meeste ruimte inneemt, zet je op het lokale medium met de grootste capaciteit. De Version chain van de C-schijf staat dus op de WDMyCloud4 (4 TB). Aangezien je er 8 van krijgt is dat in dit geval 8 x 500 GB (max.) = 4 TB. De initiële eerste full back-up van de C-schijf zet je op de Acronis cloud. Deze back-up wordt verondersteld een schone installatie te bevatten zonder virus, zonder malware en zonder ransomeware. Voordat je de C-schijf gaat back-uppen, kijk dan eerst of deze daaraan voldoet.

SpyHunter (a must do or must have!)
Wil je weten hoe je zelf de malware er uit sloopt, stuur dan even een bericht.

Zo was het

... en als je een beetje handig bent … zo kan het ook:


De inrichting van de 70-schijf en netwerklocaties voor back-up opslag.
Volgens de 3-2-1 methode zijn er 3 kopieën: op 2 verschillende media en 1 in de remote cloud. De media zijn dus in dit voorbeeld de 2 TB USB disk en de lokale netwerklocatie WDMyCloud4 (4TB). De back-ups worden geschreven in mappen met de naam van de schijf. Voor de lokale back-up van 10-C maken we op de USB een map aan genaamd LOC10. Voor het andere medium- de WDMyCloud4- maken we een map aan genaamd BUP10. Zo weet je dus altijd welke soort back-up, waar staat.

De tekst in het plaatje hieronder zal verduidelijken welke back-up waar staat. LOC10 is de back-up van de C-schijf die geschreven is op de I:\schijf in mapje\LOC10 … enzovoorts.
De back-up op het tweede medium heet BUP en staat op de lokale opslag WDMyCloud4 en weer met de zelfde benaming en indeling in mappen zoals /BUP10, /BUP20 enz. enz..
Tot slot staat de 3e back-up  genaamd ACR10 in de Acronis Cloud van 500 GB.
Dit is een clean install Windows + P3D4.x





Weekly Update 46

Back-uppen ? Hoezo? …
Deze week weinig nieuws te verwerken, maar er is wel een onderwerp dat we volgende week weer eens onder de aandacht willen brengen. Het maken van een back-up… van wat en waarom en hoe.
Deze week dus even een leuke VFR vlucht in Italië .. ben je toch weer een uurtje nuttig bezig.
De vliegervaringen horen we graag via onze contactpagina.flywithme

FSE-Vlucht 1847 LIPA to LIMP
Deze VFR vlucht gaat van Parchi (LIAP) naar Peretola (LIRQ) met een landing of T&G in Arezzo (LIQB)  De vlucht is 145 nm en duurt met een {P3D4} Carenado A36 Bonanza ongeveer 1 uur en 10 minuten bij een gemiddelde snelheid van 120 kts.

De  FSE-vlucht 1847 van deze week gaan we creëren  met LittleNavMap (LNM). Een korte beschrijving hoe je dat doet. Open LNM en kies Bestand, Nieuw vluchtplan. We gaan eerst de airport van vertrek invullen. Als je het zoekvenster nog niet open hebt, druk dan Alt+1 en kies de tab Luchthavens. Vul de ICAO code in: LIAP en geef een ENTER.  De airport verschijnt in het overzicht. Rechtermuis op deze regel en kies uit het context menu de keuze Stel in als Vertrek vluchtplan. Doe hetzelfde voor de airport van aankomst LIRQ, maar kies dan (uiteraard) Stel in als Aankomst vluchtplan. We gaan nu eerst het (voorlopige plan opslaan als .pln-bestand: Kies Bestand en kies Bewaar Vluchtplan als .PLN (of doe dat met Ctrl+Shft+S). Je krijgt een rechte lijn tussen de 2 airports.

Hierna gaan we de Navaids invullen: in het zoekscherm kies de tab Navaids en zoek naar PRU. Let op de selectie dropdown menu’s zet je op Alle Navaids en Alle Types! PRU staat nu in de lijst als NDB enn VORDME; kies VORDME en met rechtermuis op die regel kies je Voeg toe aan vluchtplan. Doe nu dezelfde cyclus voor de volgende Navaids of tussenliggende airports.
Dit gaan we vliegen: LIAP PRU LIQB LIRQ Als je alle gegevens hebt ingevuld en het plan hebt bewaard, ziet dit er zo ongeveer uit:

Dept Rwy: 36 Init Hdg: 355 deg; Init Alt: 8,000; Apt Elev: 2,211 ft; NAV1: VORDME 109,40 (PRU).

Voordat je vertrekt  zet je de NAV1 op  109,40 (PRU); let op windvaantje midden op de kaart van LNM; deze geeft de richting van de wind en de windsnelheid aan. Niet gevonden? Ga dan in het menu Gereedschappen, Opties naar Toon Opties voor Labels en in de tweede sectie vind je onderaan een regel Windaanduiding >> Check the box! en Apply. Klaar. Komt de wind uit 180… dan sta je nu aan de verkeerde kant van de baan… ;-).  Oke, gas erop … volg runway  heading 355 deg gedurende 2 minuten en ga daarna LHdg 318 deg DCT PRU.  Klim naar 8,000 ft.
We vliegen over LIRZ heen (PRU 109,40) en zetten koers naar Arezzo (LIQB) waar wij een tussenlanding maken. De beide VORDME’s hebben een bereik van ~40 nm dus vliegen we na PRU backcourse naar Arezzo. Na de landing op LIQB gaan wij op weg naar LIRQ en zetten koers voor een ILS landing op RWY 05 (Hdg 046) met LOC 110,30 (IFZ) Na vertrek van Arezzo zetten wij dus koers op Hdg 284 en vliegen ~29 nm tot TOD. Wij zijn dan 13 nm verwijderd van de localizer 110,30 (IFZ) en bevinden ons op waypoint  D177M op een hoogte van max.  6000 ft.
Hier zetten we een Arc van 13 DME PRT (112,50) in tot UTUVI. We zijn inmiddels gedaald tot ~3500 ft en zetten de daling door naar NIBTO (3000 ft).
Land: Peretola (LIRQ); Rwy 05; Length 5.118 ft; Width 98 ft; Apt Elev: 142 ft;